Na de dood

Als het onbekend is wat er na de dood gebeurt, hoe kunnen wij er dan toch op voorbereiden? De spirituele kijk op de dood die in vele tradities wordt gedeeld, biedt aanknopingspunten. Want alhoewel de invulling van beelden en woorden kan verschillen, is er zeker een gemene deler te herkennen. En dat is dat er leven is na de dood. Niet letterlijk, maar als een overgang naar andere niveaus van bestaan.

Evident is dat wij na de dood geen beschikking meer hebben over een fysiek lichaam (Body). Aangezien het denken en gedachten (Mind) nauw verbonden is met het lichaam, zal ook dat aspect snel wegvallen. Wanneer het lichaam en het denken wegvalt, blijft Soul over. De herinnering. Nâm Yoga gaat ervan uit dat wij na de dood in die Soul staat komen. Te vergelijken met de bardo’s in het Tibetaans Boeddhisme. Het grote verschil is dat je dan geen beschikking met hebt over Body of Mind om Soul bij te sturen. Vandaar dat veelal wordt aangeraden om mooie herinneringen te maken. En om zelfs wanneer de herinneringen niet allemaal mooi waren, daar voor het sterven alsnog mee in het reine te komen. Dat is een verrijking voor het leven, maar ook voor na de dood. Voor degene die gaat sterven en degene die achterblijft en hier moet omgaan met verlies.

In het Soefisme wordt wel gezegd dat ‘wie sterft tijdens het leven, niet sterft na de dood.’ Nâm Yoga deelt dit principe en biedt instrumenten en een psychologie om dit te vertalen naar het dagelijkse leven. Die vertaalslag kunnen wij maken wanneer wij de transcendentale natuur van ons wezen gaan onderzoeken. In dat zelfonderzoek kunnen wij de identificatie met de partiële wereld los laten en komen wij tot een meer complete ervaring in afstemming. Dan kunnen zich ook staten ontvouwen die verder reiken dan Soul en die de ervaring en herinnering in Soul anders kleuren. Die beweging biedt zowel Welzijn in leven, sterven en na de dood.