Stervensbegeleiding

In Stervensbegeleiding kunnen we er niet omheen ons kwetsbaar op te stellen. Aangezien we niet weten wat er na de dood gebeurt. Niet voor onszelf en ook niet voor de ander. Wanneer wij iemand die de dood ziet naderen stervensbegeleiding geven, kunnen wij verbinding maken door de kwetsbaarheid en menselijkheid te spiegelen.

Stervensbegeleiding vanuit Nâm Yoga

Stervensbegeleiding vanuit Nâm Yoga biedt een spirituele kijk op de dood. Het ligt in het verlengde van een Sufi gezegde: ‘wie tijdens het leven sterft, sterft niet wanneer hij sterft’. Door tijdens het leven de transcendentale niveaus van ons bestaan te onderzoeken, kunnen wij tijdens het leven al veel van onze identificaties en beperkingen loslaten. Dit zorgt voor meer kwaliteit tijdens het leven. Maar het maakt het ook makkelijker om op het moment van overgang alles los te laten wat ons bekend was. En het volledig onbekende – wat tegelijkertijd dat is waar wij vandaan kwamen – te betreden.

Wie stervensbegeleiding biedt vanuit dit perspectief en (zelf)onderzoek, kan volledig open en aanwezig zijn bij degene die je begeleidt. Zowel degene die op sterven ligt, als de naasten van deze persoon. Want zelfs wanneer men nooit eerder heeft willen nadenken over de dood, wordt op het sterfbed onherroepelijk duidelijk dat er niets meer te veranderen is aan hoe het leven geleefd is. Wel kan men in het afscheid de herinnering aan dat leven nog transformeren. Zodat zich harmonie ontvouwt, er ontspanning is en de laatste stap in vrede kan verlopen. Een Nâm Stervensbegeleider is erop gericht dat proces te versoepelen.

In praktijk is er geen vaststaande vorm voor Stervensbegeleiding vanuit Nâm Yoga. Alles ontstaat in het moment. Of het nu gaat om een laatste fysieke verzorging, een gesprek, stil aanwezig zijn of een aanraking. In de openheid ontdek jij vanzelf wat nodig is.